Systemy hydrauliczne 

– pex, miedź, klejone, zgrzewane

Instalacje wodne, ich odpowiednie działanie i niezawodność są bardzo ważne już na etapie budowy. Dobór odpowiedniego materiału decyduje o spokoju na lata i jest gwarancją sprawności systemu, a każdy z nich ma swoje zalety.

 

Pex 

System pex składa się z rury wielowarstwowej PEX/AL/PEX oraz szeregu złączek skręcanych i zaprasowywanych. Zalety:

*        duża wytrzymałość (kilkadziesiąt lat),

*        elastyczność,

*        niewielki ciężar,

*        nieprzewodzenie prądu,

*        odporność na chemikalia,

*        brak przenoszenia drgań,

*        mała wydłużalność cieplna,

*        niski koszt instalacji.

 

Jak przygotować rurkę pex do zamontowania złączki? 

Pamiętaj o tym, że rury pex sprzedawane są na metry i pakowane w zwoje o długości 200 m i średnicy zwoju około 80 cm. Rura pex ma nadrukowane znaczniki długości co metr. Do cięcia używa się specjalnych nożyc. Ważne jest, żeby zrobić to starannie, równo i prostopadle. Następnie należy sfazować otwór od środka i do tego celu służy gradownik. Zapobiega to uszkodzeniu oringów uszczelniających znajdujących się w złączce. Po gradowaniu należy użyć kalibratora, by przywrócić przekrojowi rurki kształt okręgu.

 

Miedź 

Rury miedziane są gwarancją wysokiej jakości i trwałości instalacji. Zalety:

*        nie korodują (miedź się nie utlenia ani nie wchodzi w reakcję z wodą),

*        są energooszczędne i trwałe,

*        miedź działa przeciwgnilnie, bakterio -  

i grzybobójczo,

*        łatwe w demontażu,

Rury układa się w specjalnych otulinach termicznych, co pozwala na znaczne zniwelowanie strat ciepła. Montaż instalacji hydraulicznych z miedzi jest wyjątkowo prosty i oszczędny pod względem nakładu pracy. Ponieważ rury miedziane wykonuje się również w elastycznych zwojach, można zminimalizować ilość wykonywanych połączeń. Rury miedziane maja bardzo gładką powierzchnię ograniczającą do minimum powstawanie osadów z wody.

 

Sposoby łączenia rur miedzianych 

Jest kilka sposobów łączenia rur miedzianych: złączki zaciskowe, lutowanie miękkie, lutowanie twarde.

 

    Złączki zaciskowe – stosowane tam, gdzie istnieje wysokie ryzyko pożarowe. Najpierw należy przeciąć miedzianą rurę obcinakiem krążkowym do rur, a następnie ogratować ją i wytrzeć, by usunąć pozostałości smaru lub rozpuszczalnika w miejscu łączenia. Wolno użyć do tego tylko oleju silikonowego. Kolejna czynność to wizualne sprawdzenie złączki, a następnie wciśnięcie złącza do ogranicznika i delikatne przekręcenie rury. Teraz mazakiem należy zaznaczyć miejsce łączenia na rurze (miejsce zachodzenia złącza na rurze) i dobrać szczęki zaciskowe, o odpowiedniej średnicy, do typu kształtki. Ostatnia rzecz do zrobienia to zaciśnięcie zaciskarki i wykonanie pełnego cyklu roboczego aż do rozwarcia szczęk. Na koniec wystarczy tylko skontrolować, czy złącze zostało umieszczone w odpowiednim miejscu.

    Lutowanie miękkie – wykorzystywane np. w celu połączenia instalacji wodnych i grzewczych. Najpierw należy oczyścić rurę i kształtkę (część wewnętrzną i zewnętrzną), by zwiększyć przyczepność lutu. Następnie na rurę nałożyć topnik i usunąć jego nadmiar oraz połączyć rurę z kształtką. Kolejna czynność to umiarkowane podgrzanie rury i kształtki na całej długości łączenia. Lut powinien się stopić od ciepłej rury, a nie od płomienia palnika. Teraz należy poczekać, aż lut skrzepnie. Nie wolno w tym czasie ruszać łączenia, bo może dojść do nieszczelności.

    Lutowanie twarde – w ten sposób łączy się między innymi rury miedziane w instalacjach wodociągowych z rur o średnicy powyżej 28 mm oraz miedziane rury w instalacjach gazowych. Najpierw należy oczyścić papierem ściernym rurę i kształtkę (część wewnętrzną i zewnętrzną), a później wybrać spoiwo odpowiednie do typu łączenia. Miejsca łączenia trzeba podgrzać do temperatury około 750° C do momentu aż miedź będzie miała ciemnoczerwony kolor. Teraz trzeba ustawić pałeczkę spoiwa w szczelinie między częściami do połączenia, aby uzyskać wessanie lutu (efekt kapilarny). Rurę pozostawić do ochłodzenia.

 

Systemy klejone 

Do wyboru są rury z C-PVC (chlorowany polichlorek winylu) lub PVC-U (polichlorek winylu). Zalety:

*        ognioodporne (temperatura zapłonu PVC-U wynosi około 390°C, natomiast w przypadku C-PVC sięga nawet 433° C),

*        odporność chemiczna,

*        odporność na korozję i osady,

*        niska przewodność cieplna

*        prosty montaż (wymagający jedynie nożyc i kleju),

*        możliwość montażu w trudno dostępnych miejscach.

 

Łączenie rur i kształtek w systemie C-PVC i PVC-U odbywa się za pomocą klejów agresywnych. Jest to tzw. zgrzewanie na zimno. Czas wykonania takiego połączenia zależy od temperatury montażu i nie przekracza 1 minuty. Ponadto w obu systemach występują elementy gwintowane oraz kołnierzowe pozwalające na połączenie z dowolnym systemem instalacyjnym, np. z miedzianymi rurami.

 

Systemy zgrzewane 

Rury i kształtki tego systemu wykonywane są z polipropylenu. Zalety:

*        obojętne fizjologicznie i mikrobiologicznie,

*        wysoka odporność chemiczna,

*        całkowity brak korozji,

*        gładkość ścianek wewnętrznych uniemożliwia osiadanie kamienia,

*        posiada własności samoizolacyjne.

 

Jednym z najdoskonalszych sposobów łączenia rur i kształtek systemu jest tzw. polifuzja termiczna. Polega ona na zgrzewaniu rury z kształtką w temperaturze 260° C - 270° C. W efekcie w miejscu połączenia powstaje jednolity zgrzew, bez widocznej granicy między scalonymi elementami. Technologia ta gwarantuje absolutną szczelność, przy krótkim czasie wykonywania połączenia.

 

W celu połączenia instalacji polipropylenowej z odcinkami instalacji zbudowanymi z innych niż PP materiałów wykorzystuje się kształtki wyposażone we wtopki mosiężne z gwintami zewnętrznymi i wewnętrznymi lub tuleje kołnierzowe.

Budowanie

BricoRady

majsterkowanie

dekoracja

budowanie

ogród

Kontakt

Tel: (32 ) 454 25 00,
Armii Krajowej 9,
44-300 Wodzisław Śląski,
woj. Śląskie,
NIP: 7822549804